Дзяржаўная ўправа ў справах радыё, кінематаграфіі і тэлевізіі забараніла кітайскім рэгіянальным тэлеканалам выкарыстоўваць інфармацыйныя матэрыялы, крыніцамі якіх ёсьць замежныя сродкі масавае інфармацыі.

Дакумэнт вымагае ад рэгіянальных мэдыяў карыстацца інфармацыяй цэнтральнае кітайскае тэлевізіі, асьвятляючы міжнародныя падзеі. Паводле аўтараў дакумэнту, гэткі захад матывуецца неабходнасьцю “забесьпячэньня здаровага разьвітку практыкі агляду падзеяў за мяжою ў варунках слушнага прапагандысцкага напрамку”.

Ад кіраўніцтва мэдыяў патрабуецца выяўляць якасьць інфармацыі, што тычыцца “істотных ці адчувальных” тэмаў, такіх як гісторыя, палітыка, войска ці рэлігія. Акрамя таго, патрабуецца, каб гэтыя матэрыялы былі папярэдне ўхваленыя цэнзарамі.

Жорсткая канкурэнцыя на рынку СМІ ў Кітаі патрабуе ад рэгіянальных кампаніяў шмат высілкаў у барацьбе за гледача. Таму выкарыстаньне матэрыялаў замежных інфармацыйных агенцыяў сталася для шмат якіх зь іх практыкай. Замежныя матэрыялы пераўзыходзяць інфармацыю цэнтральнае тэлевізіі ня толькі з гледзішча цікавасьці, але і інфармацыйнае насычанасьці ды апэратыўнасьці.

Гэта ня ёсьць першым захадам кітайскіх уладаў што да абмежаваньня свабоды мэдыяў. У лістападзе 2005 урад адмовіўся ад плянаў друку замежных газэтаў у Кітаі. Акрамя таго, улады кантралююць, якія фільмы ёсьць дазволеныя для паказу ў камэрцыйных кінатэатрах. Тым ня менш, кантраляваць распаўсюд “варожае” прадукцыі становіцца штораз цяжэй з-за пашырэньня доступу да інтэрнэту а таксама пірацтва заходніх фільмаў і праграмаў.