Лорд-канцлер Вялікай Брытаніі перастае быць кіраўніом судовай галіны ўлады.

Цягам доўгага часу пасада лорда-канцлера заставалася ўнікальнай з’явай – гэты чалавек сумяшчаў паўнамоцтвы кіраўніка судовай улады краіны, спікера Палаты лордаў брытанскага Парламенту, а таксама быў сябрам Ураду. Зараз, згодна з канстытуцыйнай рэформай, што праводзіцца ў Вялікай Брытаніі, у галіне судовых паўнамоцтваў адбываецца пераразмеркаванне паўнамоцтваў.

Гэта рэформа мае на мэце забяспечыць празрыстасць у пытанні прызначэнні суддзяў і канчатковай незалежнасці суддзяў,  а таксама дакладны падзел абавязкаў паміж лордам-канцлерам і галоўным лордам-суддзём. Лорд-канцлер і надалей будзе міністрам ва ўрадзе, адказным за судовую галіну ўлады, працу судоў і трыбуналаў, шэраг іншых юрыдычных пытанняў, але ён не будзе больш суддзём і кіраўніком судовай сістэмы.

Гэтым летам будзе абраны новы спікер Палаты лордаў. А цяперашні лорд-канцлер Вялікай Брытаніі ўжо перадаў паўнамоцтвы кіраўніка судовай улады краіны. Далейшым крокам на шляху рэалізацыі канстытуцыйнай рэформы стане стварэнне ў 2009 годзе Вярхоўнага суду Злучанага Каралеўства.

Гісторыя пасады лорда-канцлера ў Вялікай Брытаніі налічвае 1400 гадоў і пачынаецца ў VII стагоддзі. Першы лорд-канцлер з’явіўся пры англійскім двары ў 605 годзе. Да XIV стагоддзя лорд-канцлер караваў усімі прыдворнымі справамі, ад кіравання каралеўскай маёмасцю да адпраўкі пошты. Гэтая пасада перажыла нарманскае заваяванне англасаксаў, Стогадовую вайну, вайну Чырвонай і Белай ружаў, рэвалюцыю 1649 году, а таксама змяняючыя адна адну каралеўскія дынастыі. Лорд-канцлер лічыўся другой з каралеўскіх асобаў у іерархічнай лесніцы дзяржавы пасля арцыбіскупа Кентэрбрыйскага (фактычна ачольніка касцёлу Англіі). Лорд-канцлер доўгі час быў звяном паміж каралеўскам дваром і Парламентам.