Шаноўны Кірыле,

ніякай прэмадырацыі - як бачыце - мы пакуль ня робім дый ня маем гэткіх плянаў, бо паважаем права на свабоду выказваньня ды вітаем здаровую крытыку.

Таму як кіраўнік праекту, мушу падзякаваць Вам за Вашыя парады ў апошнім допісе. Мяркую, прынамсі тэматыку інтэрвію ў наступных нумарах зможам падкарэктаваць "па заявах чытачоў". Што да набору тэкстаў, мажліва гэта можна сказаць пра першы нумар (шмат у чым "маніфэставы", а таму размаісты), але ўжо 2-гі - практычна цалкам прысьвечаны пытаньням "электроннага права", таму трошкі цяжка зразумець, што канкрэтна Вам не падабаецца. Калі ласка, заходзьце часьцей, а наступны нумар гатовыя нават пераслаць Вам у падарунак.

Далейшыя прапановы можна выказваць на praunik@yahoo.com альбо praunik@praunik.org.

Плёнаў!

>Ці ня мог бы спадар напісаць падрабязьней што да нашых хібаў, чаму менавіта праект у друкаванай вэрсыі стаўся стосам аркушаў, прычым сумным?

Запросто. Хватит одного того, что на сайте у вас есть интервью и материалы разбавлены фотографиями. Бумажная версия – это сборник научно-практических стаей. Поэтому назвать бумажную версию журналом – язык не поворачивается. И это проблема не только вашего журнала. Я экономист по образованию и точно такая же проблема у экономических журналов. С этой точки зрения выигрывает тот же “Директор” (не сочтите за рекламу). Отбросим то, что он в цвете – это не так важно. Там, как минимум, есть интервью с экономистами, обзоры литературы экономической и т.д. А вот журнал “МЭ и МЭО” – это такой же сборник статей, как и ваш. Дайте в номер пару интервью с каким-нибудь политиком, судьей или еще кем-нибудь. Журнал только выиграет от этого.

>Што да адбору матэрыялаў, то яны мусяць адпавядаць крытэрам, якія васпан знойдзе ў маніфэсьце. Калі васпан мае артыкулы, хай дасылае, а мы з задавальненьнем іх ацэнім і зьмесьцім. Мы заўжды вітаем новых аўтараў.

Я писатель и журналист, но я не пишу на юридические темы.
Мои статьи можете найти в “Студумке” и журнале “kakavo?”.

>Як на мяне, я бачу толькі 2 прычыны што да такога крытычнага падыходу да нас, альбо васпан ня надта добра ўспрымае матэрыялы, што пададзеныя ў беларускай мове, альбо васпан ня ёсьць адмыслоўцам з права ці паліталёгіі.
Што да першае сытуацыі, то яна ёсьць больш верагоднай, бо арыгінальны допіс зроблены па-расейску. У такім разе магу параіць вывучаць беларускую мову, ды наўпрост пачытаць Быкава ці Караткевіча, ці каго яшчэ зь пісьменьнікаў. А потым брацца за чытаньне вузкаспэцыяльнае літаратуры.

Ну и зачем вот эти злобные выпады в мой адрес? Я же не ставлю цель вас оскорбить или унизить. Я высказываю свою позицию. Более того, я замечательно отношусь к беларускай мове и считаю, что белорусский журнал, как раз и должен быть на белорусском языке. Но это не значит, что я должен на нем писать или разговаривать. А вот, что мне читать я, наверное, сам разберусь.
Хотите посоревноваться в гадостях – никаких проблем. Я готов спорить, что вылить на вас, то чем вы, в сущности, являетесь – у меня получиться очень хорошо. Но у меня нет ни такой цели, ни желания этого делать. Наоборот, я попытался указать вам на ваши минусы. Если журналу нужны исключительно хвалебные отзывы – вы так и напишите сверху, чтобы все знали. А еще лучше, поставьте “премодерацию”. Такая функция есть во многих скриптах гостевых книг и форумов. Я точно знаю. Сам админ русского сайта Чака Паланика.

Зноў я. Дадам яшчэ адну думку. Дадам на расейскай мове, каб зразумеў спадар Кирилл Иващенко, у выпадку калi ён ня вельмi добра валодае беларускай мовай:

Собственно, я хотел бы вступиться за Кирилла. Если человек зашел сюда и интересуется журналом, то это уже очень хорошо. И на месте Редактора я бы боролся за таких читателей, как Кирилл. Я бы на месте Редактора ответил в более доброжелательной форме и даже предложил бы помощь (в изучении языка, либо какую-либо другую). На мой взгляд, в той ситуации, которая сложилась в Беларуси, нужно боротся за каждого умного человека.

Асабicта лiчу, што i сайт, i друкаваны часопic - справа вельмi добрая, цiкавая i патрэбная. Матэрыял тут самы розны, i гэта нармалёва, таму што кожны мае магчымасць знайсцi нешта ў "сваёй" галiне права. Палепшэньне дызайну i друку - справа часовая.
Тое, што сайт на беларускай мове робiць праект лепшым з таго што я бачыў на Беларусi за апошнiя гады.

Яўген Вайткевiч, студэнт амерыканскай юр. школы.

Шаноўны спадару ці таварышу Івашчанка,

Ці ня мог бы спадар напісаць падрабязьней што да нашых хібаў, чаму менавіта праект у друкаванай вэрсыі стаўся стосам аркушаў, прычым сумным?
Цяжка задаволіць усе густы, камусьці падабаецца адное, камусьці іншае, але ўсім дагадзіць цяжка. Што да адбору матэрыялаў, то яны мусяць адпавядаць крытэрам, якія васпан знойдзе ў маніфэсьце. Калі васпан мае артыкулы, хай дасылае, а мы з задавальненьнем іх ацэнім і зьмесьцім. Мы заўжды вітаем новых аўтараў.
Як на мяне, я бачу толькі 2 прычыны што да такога крытычнага падыходу да нас, альбо васпан ня надта добра ўспрымае матэрыялы, што пададзеныя ў беларускай мове, альбо васпан ня ёсьць адмыслоўцам з права ці паліталёгіі.
Што да першае сытуацыі, то яна ёсьць больш верагоднай, бо арыгінальны допіс зроблены па-расейску. У такім разе магу параіць вывучаць беларускую мову, ды наўпрост пачытаць Быкава ці Караткевіча, ці каго яшчэ зь пісьменьнікаў. А потым брацца за чытаньне вузкаспэцыяльнае літаратуры.
Калі гэта другая сытуацыя, то тут дапамагчы цяжэй, наш праект ёсьць праектам для праўнікаў і палітолягаў. Калі васпан ня ёсьць ім з адукацыі, то мы перапрашаемся, але мы найперш арыентаваныя на вышэй памянёныя групы. Але плюсам ёсьць тое, што нас чытаюць такія людзі, як васпан.
Што да дызайну і друку, стараемся як можам у тых умовах, якія маем. Але наконт канкрэтных прапановаў і заўвагаў што да часапісу, дасылайце вашыя зацемкі на мэйл: info@praunik.org

Проект вовсе не "якасный". Особенно,что касается бумажной версии. Это даже не журнал, а какой-то скучный сборник. Если сайт еще куда ни шло и более-менее интресно просматривать, то вот стопку листов - совсем не интерсно и муторно.

Складывается впечатление, что журнал просто забивают всем, чем есть. Как результат, не получается ничего хорошего.

А еще вам надо уменьшить формат журнала и увеличть шрифт. А еще поля отсупа. Просто текст плохо воспринимается.

Удачи.

Шаноўны сябру, галоўныя крытэры для нас пры адборы тэкстаў - грунтоўнасьць, арыгінальнасьць і навацыйнасьць матэрыялу. Мы адкрытыя да супрацы з расейскамоўнымі аўтарамі! Калі расейскамоўны тэкст пасуе азначаным крытэрам, мы ЗЬ ВЯЛІКІМ ЗАДАВАЛЬНЕНЬНЕМ друкуем яго ў перакладзе на беларускую мову. Часьцяком нат' ва ўласным перакладзе. Дарэчы, зараз мы акурат рыхтуем 2-гі друкаваны нумар і вітаем прапановы артыкулаў ад НОВЫХ аўтараў. Няма ні юдэяў, ні элінаў... Больш падрабязна з рэдактарскай палітыкай на гэты конт можна пазнаёміцца на:

http://www.praunik.org/kantakty

Калі ласка, дасылайце свае тэксты\пытаньні на praunik@yahoo.com альбо praunik@praunik.org.

BIENVENUE!

Уважаемый редактор! А если какой-нибудь русскоязычный автор захочет опубликовать у вас статью на русском языке, Вы ему откажете? или поступите по другому?

Прабачце, шаноўны сябру, але хто гэта размаўляе па-расейску? Асабіста я, як і большая (!) частка раднікаў, размаўляю па-наску нат' ў сьне. А расейшчынай карыстаюся ў выключных выпадках - паверце, радзей за ангельскую, польскую й францускую.
Што да Вашага пытаньня пра наведвальнікаў - МЫ НЯ ПОРНА-САЙТ, КАБ ЗРЫВАЦЬ ФЭНАМЭНАЛЬНЫЯ ЛІЧБЫ НАВЕДВАЛЬНАСЬЦІ ШТОДНЯ. У нас іншая аўдыторыя. Я ганаруся тым, што мы робім часопіс для маладое праўніцкае й паліталягічнае эліты краіны. Й кожны з нашых "нешматлікіх" (з Вашых словаў) наведвальнікаў нам нашмат даражэйшы за ўсіх падпісантаў адное вядомае Вам газэты з усімі яе каляровымі дадаткамі. Шляхціцаў, на жаль, Monsieur, заўжы мала... У любым грамадзтве. Чытайце Артэгу-й-Гасэта, таварыш сябру! Pax vobiscum.

Коллеги, а может быть, если вы говорите по-русски, то и сайт имеет смысл сделать на русском языке? И посетителей на сайте у Вас не так уж много из-за этого.